Silke

Op die ene avond
buiten nog warm
keek ik naar je
Jij lag naast me
op je moeders arm

Zag je zo breekbaar
alles nog maar pas
Ik keek heel lang
tot ik zag
dat je er niet meer was

Zo onschuldig lief
Waarom ‘t zo moet
je niet mag leven
Je kleine lichaam
niet helemaal goed

Je was er zo kort
Ik kon niets geven
Je teerheid zo lief
is voor altijd
in mij blijven leven

 
 
Ter nagedachtenis van Silke Trynke van Dijk, 19/08/2005 – 26/08/2005