Nieuw Werken. Het laat me nog niet los. Met name door de techniek wordt het Nieuwe Werken überhaupt mogelijk. Naast alle voordelen en welvaart ook met grote gevolgen. Martin Heidegger sprak al van een voltooiing van de metafysica, de techniek als imperatief. Pieter Lemmens spreekt over een risicosamenleving, waarbij de gevolgen van de techniek niet onder controle zijn. We zijn ook allang geconditioneerd door de techniek op het gebied van communicatie, informatica en genetica.
Terug naar Het Nieuwe Werken. Wat nu als we werkelijk allemaal Nieuw gaan werken? En dan in hele brede zin. In eerste instantie krijg ik Monty Python achtige visioenen over een leraar in een klaslokaal met 2 leerlingen, een chef op een lege werkvloer en spookachtige kantoorlocaties waar de wind vrij spel heeft.
Want Nieuw Leren in het onderwijs is eigenlijk allang niet nieuw meer. Ik volg zelf een opleiding bij de Open Universiteit, een instelling die veel ervaring heeft op het gebied van leren op afstand in een virtuele omgeving. De stap naar andere huidige vormen van onderwijs is hier vrij klein. Stapje voor stapje krijgen leerlingen van het Voortgezet Onderwijs immers al digitaal lesmateriaal aangeleverd en heeft een beetje school een eigen workspace voor een leerling. De moeizame fietstocht elke morgen, zeer vroeg ook nog, naar een fysiek leslokaal lijkt toch steeds minder noodzakelijk. Leerlingen zullen heus nog wel op school verschijnen voor gym en sociale vorming, maar scholen kunnen toch kleiner worden.
Nieuw Werken heeft ook zeker met locatie te maken. Als we met z’n allen de vrijheid krijgen overal te kunnen werken zal dat zeker impact hebben op de grootte van bedrijfslocaties. Ik heb jaren in de detachering gewerkt, waarbij het goede gewoonte is periodiek bij het moederbedrijf te verschijnen, om de binding ermee te behouden. Gaan we dit massaal doen dan gaan we toch uit van een slechts gemiddelde bezettingsgraad in het pand, hetgeen tot gevolg zal hebben dat de kantooroppervlaktes kleiner kunnen. We krijgen dus leegstand.
Minder files, meer gespreid woonwerkverkeer. Maar ook problemen rondom scheiding van werk-privé. Tante Annie op de bank terwijl je je target nog niet hebt gehaald en eigenlijk liever even later bij het eten aanschuiven omdat je spreadsheet nog net niet af is. Alle zolders verbouwen tot werkhok. Boodschappen doen met de headset op. De economie nog meer 24 uur per dag.
Zomaar losse voorbeelden over wat een andere benadering van mens, leren en werken tot gevolg zou kunnen hebben. Op bedrijfsniveau en gemeenteniveau is men druk doende om de gevolgen voor het eigen proces in kaart te brengen. Denkt men verder na dan is men ook bezig met de mensen, de veranderingen, de aansturing, de autonomie, de opleidingen.
Wat ik nog wat mis zijn mensen die bezig zijn met de gevolgen voor de maatschappij. Wat zijn de gevolgen voor de infrastructuur, wat zijn de psychische gevolgen voor een werkende mens met vervagende grenzen tussen werk en privé? Er zijn wel initiatieven in die richting, maar is dit voldoende? Potentiëel is Het Nieuwe Werken een beweging die Een Nieuwe Maatschappij creëert.
Laten we daar klaar voor zijn. Wie pakt dit op? De politiek?
Hallo Gerard
Mooi artikel.
Op je vraag, wie pakt dit op? Ik denk dat de politiek hier nog niet klaar voor is, het zal dus ook neer gaan komen op nieuw leiderschap,visie op de toekomst, tijdige ondersteuning van medewerkers, management en anderen bij dit proces. Want laten we wel zijn, het is een enorm verandertraject waar we de komende jaren met elkaar in komen te zitten. En ga er maar vanuit dat de veranderingen niet minder worden, maar meer, en in een enorm tempo.
Leuke uitdagingen voor consultants, trainers en coaches.
Groeten
Karin