GEFLUISTER
Ergens in het zwarte duister,
Het is al midden in de nacht,
Hoor ik heel zacht gefluister
En dat had ik niet verwachtIk zit opeens rechtop in bed
Gespannen kijk ik om me heen
Het gefluister was er heus, net
Maar ik ben toch echt alleenNa een korte stilte is het er weer
Ik hoor heel zacht m’n eigen naam
Het duurt even tot ik me realiseer
Dat ik mezelf zie in het donkere raamMijn reflectie ziet er veel beter uit
‘n Vroegere ik, met vlag en wimpels
Ik kijk nog eens beter in de ruit
Maar zie ook dan nog geen rimpelsM’n naam klinkt nog eens, als een zucht
Een stem uit een grijs en ver verleden
Ik wend me af, eigenlijk wel opgelucht
Ik loop weg, niet terug op mijn schredenIn de spiegel geniet ik van mijn oude hoofd
Mensen hebben vaak een hang naar weleer
Door nú te leven wordt nog veel beloofd
En verdwijnt langzaam het oude zeer
Mooi
Prachtig gedicht.